ସତ୍ୟଜିତ ସ୍ୱାଇଁଙ୍କ କବିତା : ବର୍ଷା


ବର୍ଷା

ସତ୍ୟଜିତ ସ୍ୱାଇଁ

କେବେ ସିଏ ଝରେ ବିଶାଳ ଆକାଶୁ
ବାଦଲର ବୁକୁ ଚିରି
କେବେ ପୁଣି ସାଜି ପଶ୍ଚାତାପ ଲୁହ,
ଝରିଯାଏ ଥିରିଥିରି ।

କେବେ ବର୍ଷିଯାଏ ଧରି ଉଗ୍ର ରୂପ
କେବେ ବର୍ଷେ ନୀରବରେ
କେବେ ବଖାଣଇ ହୃଦୟର କଥା,
କେବେ ମନେ ଚିନ୍ତା ଭରେ ।

କାହାପାଇଁ ସାଜେ ସୁଖର ସାରଥୀ
କାହା ପାଇଁ ଆଣେ ଦୁଃଖ
କାହା ଓଠେ ଭରେ ଖିଲିଖିଲି ହସ,
କାହାର ଶୁଖାଏ ମୁଖ ।

ବର୍ଷା ଆସେ ଯେବେ କାହା ପାଇଁ ଆଣେ
ଅଭୁଲାଦିନର ସ୍ମୃତି
ସାଥୀଟିଏ ସାଜି ବୀରହତା ହରେ,
ଦେଇଯାଏ ଆତ୍ମତୃପ୍ତି ।

 

ଅଡ଼ଶପୁର, କଟକ

For latest news & updates, click on bell button and subscribe to notifications.
Like us on Facebook 👇

http://facebook.com/odiabarta