କଳାହାଣ୍ଡିର ୩ ଲକ୍ଷରୁ ଅଧିକ ସ୍ଥାନୀୟ ଲୋକଙ୍କ ଜୀବନ ଜିବିକା ବିପଦରେ
ଓଡ଼ିଆ ବାର୍ତ୍ତା/ ଲାଞ୍ଜିଗଡ଼/ ଭୁବନେଶ୍ୱର (ନିଲେଶ କୁମାର ନାଗ): ଅଭୂତପୂର୍ବ ପ୍ରବାହରେ ହତାଶା ମଧ୍ୟରେ କଳାହାଣ୍ଡିର ପ୍ରାୟ ୫,୦୦୦ ଦୁର୍ଦ୍ଦିନ ଗ୍ରସ୍ତ ଗ୍ରାମବାସୀ, ଯୁବକ ଏବଂ ସମ୍ପ୍ରଦାୟ ନେତା ଆଜି ଲାଞ୍ଜିଗଡ଼ ଅଂଚଳିକ ବିକାଶ ପରିଷଦ (ଏଲଏଭିପି) ବ୍ୟାନର ତଳେ ଏକ ପ୍ରତିବାଦ ପାଇଁ ରାଜରାସ୍ତାକୁ ଓହ୍ଲାଇଛନ୍ତି । ପ୍ରଦର୍ଶନକାରୀମାନେ ଏକ ବିଶାଳ ଶାନ୍ତିପୂର୍ଣ ପ୍ରତିବାଦ ପ୍ରଦର୍ଶନ କରିଥିଲେ, ଯାହା ଦ୍ବାରା ସ୍ଥାନୀୟ ବକ୍ସାଇଟ୍ ଖଣି ତୁରନ୍ତ ଖୋଲିବା ଏବଂ ଏହା ସହିତ ଜଡିତ ୩ ଲକ୍ଷରୁ ଅଧିକ ସ୍ଥାନୀୟ ଲୋକଙ୍କ ଜୀବିକା ସୁରକ୍ଷିତ କରିବା ଦାବି କରାଯାଇଥିଲା ।
ଏହି ରାଲିର ନେତୃତ୍ବ ନେଇଥିଲେ ଶ୍ରୀଧର ପେସନିଆ, ସଭାପତି- ଏଲଏଭିପି, ନିର୍ମଳ ସାମଲ-ସଚିବ- ଏଲଏଭିପି, ଶିବାଜି ମାଝୀ ପୂର୍ବତନ ବିଧାୟକ ଲାଞ୍ଜିଗଡ଼, ଧନ ମାଝୀ, ଆଦିବାସୀ ନେତା, ଟ୍ରକ୍ ମାଲିକ ସଂଘର ସଭାପତି ଚନ୍ଦ୍ର ବେହେରା, ଲାଞ୍ଜିଗଡ଼ ଜଗନ୍ନାଥ ମନ୍ଦିର କମିଟିର ସଭାପତି ରାଜେନ୍ଦ୍ର ସିଂହ ଦେଓ, ଏବଂ ରାଜପରିବାର ପ୍ରତିନିଧ ଏବଂ ସ୍ଥାନୀୟ ଯୁବ ନେତା – ହିମାଦ୍ରି ପେସନିଆ, ସୁବାଷ ଅଗ୍ରୱାଲ, ସୁରେଶ ଅଗ୍ରୱାଲ ଏବଂ ସୁବାଷ ମହାପାତ୍ର ପ୍ରମୁଖ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ ।
ଏହା ବ୍ୟତୀତ, ସଞ୍ଜୀବ ନାୟକ – ଉପାଧ୍ୟକ୍ଷ, ଲାଞ୍ଜିଗଡ଼ ବ୍ଳକ, ପରସ୍ତ ନାୟକ – ସଦସ୍ୟ-ଜିଲ୍ଲା ପରିଷଦ, ସରସତୀ ମୁଣ୍ଡା – ସରପଂଚ, ଲାଞ୍ଜିଗଡ଼, ଏବଂ ଚିଂଚେର ମାଝୀ, ସରପଂଚ, ବସନ୍ତପଡ଼ା, ଶ୍ରୀବତ୍ସ ତାଣ୍ଡି, ଶ୍ରୀମୁଖ ଅଗସ୍ତି, ଲିଙ୍ଗରାଜ ମାଝୀ, ହିମାଦ୍ରୀ ପେସନିଆ, ପ୍ରଦୀପ ଘଡ଼େଇ, ତରୁଣ କୁମାର ଦାସ, ମନୋରଞ୍ଜନ ବିଶି, କିଶୋର ହରପାଳ, ସେନାପତି ନାଏକ, ପାତ୍ର ମାଝୀ, ଡିଲେଶ କୁମାର ନାଗ, ମନୋହର ହରପାଲ, ରଂଜିତ ପାଢ଼ୀ, ପ୍ରମୁଖ ଏହି ରାଲିରେ ସାମିଲ ଥିଲେ ।
ଦେଶର ବିପୁଳ ଘରୋଇ ଭଣ୍ଡାର ସତ୍ତ୍ବେ, ଆମଦାନୀ ହୋଇଥିବା ବକ୍ସାଇଟ୍ ଉପରେ ଭାରତର ନିରନ୍ତର ନିର୍ଭରଶୀଳତାକୁ ବିରୋଧ କରି ବିକ୍ଷୋଭକାରୀମାନେ ତୀବ୍ର ବିରୋଧ କରିଥିଲେ ।ପ୍ରତିବାଦକାରୀମାନେ ‘ଦେଶ କା ବକ୍ସାଇଟ୍, ଦେଶ କା ବିକାଶ’ ଏବଂ ‘ଆମର ଖଣି ଖୋଲ, ଆମ ଭବିଷ୍ୟତ ସୁରକ୍ଷିତ କର’ ସ୍ଲୋଗାନ ଦେଉଥିଲେ, ଏବଂ ସ୍ଥାନୀୟ ବିକାଶ ପାଇଁ ଏହି ଅଂଚଳର ଖଣିଜ ସମ୍ପଦକୁ ଶୀଘ୍ର ଖୋଲିବା ପାଇଁ ଓଡ଼ିଶା ସରକାରଙ୍କୁ ଅନୁରୋଧ କରୁଥିଲେ । କଳାହାଣ୍ଡିର ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ, ଏହି ପ୍ରସଙ୍ଗ ଆଉ କେବଳ ଖଣିଜ ପଦାର୍ଥ ବିଷୟରେ ନୁହେଁ, ଏହା ବଂଚିବା, ସମ୍ମାନ ଏବଂ ବିକାଶର ଅଧିକାର ବିଷୟରେ ସେମାନେ ଅବଗତ କରୁଥିଲେ ।
‘ଏହି ଅଂଚଳରେ ବିଶ୍ଵର ସର୍ବବୃହତ ସଂରକ୍ଷଣ ମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟିଏ ଥିବା ସତ୍ତ୍ବେ ଆମେ ବାହାରୁ ବକ୍ସାଇଟ୍ କାହିଁକି ଆଣୁଛୁ ? ପ୍ରତିଦିନ, ହଜାର ହଜାର ଲୋକ ବାହାରକୁ ଚାକିରି ଖୋଜିବା ପାଇଁ ଆମର ଗାଁ ଛାଡି ଯାଉଛନ୍ତି । ଯଦି ଆମର ନିଜସ ବକ୍ସାଇଟ୍ ଖନନ କରାଯାଏ, ତେବେ ଆମେ ଏଠାରେ କାମ କରିପାରିବା, ଏଠାରେ ରହିପାରିବା ଏବଂ ଏଠାରେ ଆମର ଭବିଷ୍ୟତ ଗଢ଼ିପାରିବା,’ ଏଲ ଏଭିପିର ସଭାପତି ଶ୍ରୀଧର ପେସନିଆ କହିଛନ୍ତି ।
ସେ ଚେତାବନୀ ଦେଇଥିଲେ ଯେ ନିଷ୍କ୍ରିୟତା ଜାରି ରଖୁବା କଳାହାଣ୍ଡିରେ ଦୁଇ ଦଶନ୍ଧିର ପ୍ରଗତିକୁ ପରାଜିତ କରିବ । ୨୦୦୩ ମସିହାରେ ସ୍ଥାପିତ ଆଲୁମିନା ରିଫାଇନାରୀ ପରିବର୍ତନର ଏକ ଆଲୋକମାଳ ହୋଇଛି ଚାକିରି, ଶିକ୍ଷା, ସାସ୍ଥ୍ୟସେବା ଏବଂ ଉତମ ଆୟ ମାଧ୍ୟମରେ ସମ୍ପ୍ରଦାୟକୁ ଉନ୍ନତ କରିବା। ତଥାପି, ପ୍ରଚୁର ପରିମାଣର ସଂରକ୍ଷଣ ସତ୍ତ୍ବେ, ଏହା ଆମଦାନୀ ଖଣିଜ ଉପରେ ଚାଲିଥାଏ, ଯାହା ଜାତୀୟ ମୂଲ୍ୟକୁ ବୃଦ୍ଧି କରିଥାଏ ଏବଂ ସ୍ଥାନୀୟ ଆକାଂକ୍ଷାକୁ ଛିନ୍ନ କରିଥାଏ। ଏଲଏଭିପି ଓଡ଼ିଶାର ମାନ୍ୟବର ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ଏବଂ ଜାତୀୟ କର୍ତ୍ତୃପକ୍ଷଙ୍କ ନିକଟରେ ସଦ୍ୟତମ ଚଳିତ ବର୍ଷ ମାର୍ଚ୍ଚ ଏବଂ ମଇ ମାସରେ ବହୁବାର ଉପସ୍ଥାପନ କରିଛି।
‘ଆମର ଗାଁଗୁଡ଼ିକ ହତାଶାରେ ବୁଡ଼ି ରହିଛି । କଳାହାଣ୍ଡି ଦଶନ୍ଧି ଧରି କ୍ଷୁଧା ଏବଂ ଦାରିଦ୍ର୍ୟ ସହିତ ଲଢ଼ିଛି । ଏବେ, ଯେତେବେଳେ ଆମ ସମ୍ମୁଖରେ ଆଶା ଠିଆ ହୋଇଛି, ସେତେବେଳେ ଆମକୁ ଆମର ନିଜସ ସସ୍ଥଳ କାହିଁକି ବର୍ଜନ କରାଯିବ ?’ ଜଣେ ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବରେ ଦୁଃଖୀ ଗ୍ରାମର ବୟସ୍କ ବ୍ୟକ୍ତି କହିଛନ୍ତି । ସେମାନେ ବକ୍ସାଇଟ୍ ଖଣି ଖୋଲିବା ପାଇଁ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଧରି ପଡ଼ି ରହିଥିବା ଗ୍ରାମସଭା ବୈଠକ ଡାକିବା ପାଇଁ ସେମାନଙ୍କର ପୂର୍ବ ଆହ୍ବାନକୁ ମଧ୍ୟ ପୁନରାବୃତି କରିଥିଲେ ଏବଂ ଗୁରୁତ୍ବାରୋପ କରିଥିଲେ ଯେ ଉପଯୁକ୍ତ ସମ୍ପ୍ରଦାୟ ଅଂଶଗ୍ରହଣ ଏବଂ ସୁରକ୍ଷା ସହିତ ଏହି ସଂରକ୍ଷଣଗୁଡ଼ିକୁ ପ୍ରବେଶ ଅନୁମତି ଦେବା ଦ୍ଵାରା ସ୍ଥାନୀୟ ନିଯୁକ୍ତି ବୃଦ୍ଧି ପାଇବ ।
ଭାରତ ବର୍ତମାନ ବାର୍ଷିକ ୪.୫ ନିୟୁତ ଟନ୍ ରୁ ଅଧିକ ବକ୍ସାଇଟ୍ ଆମଦାନୀ କରୁଛି, ଯଦିଓ ଏହା ୫ ବିଲିୟନ ଟନ୍ ରୁ ଅଧିକ ସଂରକ୍ଷଣ ରଖୁଛି। ଆମଦାନୀ ବିଲ୍ ୨୦୧୨-୧୩ ରେ ଟ.୩୬୯ ଲକ୍ଷରୁ ବୃଦ୍ଧି ପାଇ ୨୦୨୪-୨୫ ରେ ଟ.୨୧୦୦ କୋଟିରୁ ଅଧିକ ହୋଇଛି । ପ୍ରତିବାଦକାରୀମାନେ ଯୁକ୍ତି ବାଢ଼ନ୍ତି ଯେ ଏହା ଆଉ କେବଳ ଏକ ଆର୍ଥିକ ସମସ୍ୟା ନୁହେଁ ବରଂ ଏକ ସାମାଜିକ ଏବଂ ବିକାଶମୂଳକ ସମସ୍ୟା ପାଲଟିଛି ।
