ପ୍ରେମର ରଙ୍ଗ କେମିତି? ସାତ ରଙ୍ଗ ଭିତରୁ କି ମିଶାମିଶି, ଫେଣ୍ଟାଫେଣ୍ଟି ରଙ୍ଗ ମଧ୍ୟରୁ। ଦେଖାଯାଉ ଥିବା ରଙ୍ଗ ସବୁ ସମାନ ହୋଇନ ପାରେ ସମସ୍ତେ ଜାଣନ୍ତି। ଉପରେ ଯେମିତି ରଙ୍ଗ ଭିତରେ ସେମିତି ରଙ୍ଗ ହୋଇନପାରେ। ପ୍ରେମର ରଙ୍ଗ କେବଳ ଚକ୍ଷୁଗୋଚର ରଙ୍ଗରେ ସୀମିତ ନୁହେଁ; ଏହା ହେଉଛି ହୃଦୟର ଅନୁଭୂତିର ଅସୀମ ପଟଚିତ୍ର। ଜୀବନର ପ୍ରତ୍ୟେକ ଅଧ୍ୟାୟରେ ପ୍ରେମ ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ରୂପେ ଓ ରଙ୍ଗରେ ପ୍ରକାଶିତ ହୁଏ। ଶିଶୁ ଜନ୍ମ ନେବାମାତ୍ରେ ମାଆର ପଣତରେ ନିର୍ମଳ ମମତା ମିଳେ, ସେଇ ହେଉଛି ପ୍ରେମର ସଫେଦ ଓ ପବିତ୍ର ରଙ୍ଗ। ଏହି ରଙ୍ଗରେ କୌଣସି ସ୍ୱାର୍ଥ ନାହିଁ, କୌଣସି ଆଶା ନାହିଁ ମାତ୍ର ତ୍ୟାଗ ଓ ସମର୍ପଣର ସୁଗନ୍ଧ। ବାଲ୍ୟକାଳରେ ମିତ୍ରତାରେ ପ୍ରେମ ନୀଳ ଆକାଶ ପରି ଅସୀମ ହୋଇଯାଏ। ସେଥିରେ ଥାଏ ଭରସା, ସହଯୋଗ ଓ ହସି ଖୁସିର ନିର୍ମଳ ରଙ୍ଗ। ମିତ୍ରତା ଜୀବନର ଦୁଃଖକୁ ହ୍ରାସ କରେ, ସଫଳତାର ମଝିରେ ଆନନ୍ଦକୁ ଦୁଇଗୁଣା କରେ। ଏହି ପ୍ରେମର ରଙ୍ଗ ଆମକୁ ଏକାକୀତ୍ୱରୁ ମୁକ୍ତି ଦେଇଥାଏ ଓ ସହଯାତ୍ରୀ ହୋଇ ଆଗକୁ ବଢ଼ିବାକୁ ପ୍ରେରଣା ଦେଇଥାଏ।
ଯୁବକାଳରେ ପ୍ରେମ ଲାଲ୍ ରଙ୍ଗର ଉତ୍ସାହ ଓ ଉତ୍କଣ୍ଠାରେ ରଙ୍ଗାଇଯାଏ। ଏହା ହୃଦୟକୁ ସ୍ପନ୍ଦିତ କରେ, ସ୍ୱପ୍ନରେ ରଙ୍ଗ ଭରେ ଓ ଜୀବନକୁ କବିତାମୟ କରେ। କିନ୍ତୁ ସତ୍ୟ ପ୍ରେମ କେବଳ ଆକର୍ଷଣ ନୁହେଁ; ସେଥିରେ ଥାଏ ଆଦର, ନିଷ୍ଠା ଓ ଦାୟିତ୍ୱର ଗଭୀରତା। ସମୟ ସହିତ ଏହି ଲାଲ୍ ରଙ୍ଗ ଶାନ୍ତ ଓ ସ୍ଥିର ହୋଇ ଗଭୀର ନୀଳରେ ପରିଣତ ହୁଏ। ଯେଉଁଠାରେ ଅଛି ଅବିଚଳ ବିଶ୍ୱାସ। ପ୍ରେମ ପ୍ରକୃତିରେ ମଧ୍ୟ ତାହାର ରଙ୍ଗ ଛିଟାଇ ଦେଏ। ବସନ୍ତର ହରିତ ପତ୍ର, କୋଇଲିର କୁହୁକୁହୁ, ବର୍ଷାର ଇନ୍ଦ୍ରଧନୁ—ସବୁଠି ପ୍ରେମର ଚିହ୍ନ ଦେଖାଯାଏ। ପ୍ରକୃତି ଆମକୁ ଶିଖାଏ ଯେ ପ୍ରେମ ହେଉଛି ସମନ୍ୱୟର ଶକ୍ତି। ମାଟି ଓ ମେଘର ମିଳନରେ ଯେପରି ସୃଷ୍ଟି ହୁଏ ନୂତନ ଜୀବନ ସେପରି ମନ ଓ ମନର ସମ୍ମିଳନରେ ଜନ୍ମ ନିଏ ସାଖ୍ୟ ଭାବ ଓ ସମ୍ବନ୍ଧ।
ପ୍ରେମର ରଙ୍ଗ କେବେ କେବେ ବେଦନାରେ ମଧ୍ୟ ରଙ୍ଗାଇଯାଏ। ବିଚ୍ଛେଦର ଧୂସର ଛାୟା ହୃଦୟକୁ ବିଦାରିତ କରିଥାଏ, କିନ୍ତୁ ସେଇ ବେଦନା ମଧ୍ୟ ପ୍ରେମକୁ ଅଧିକ ଗଭୀର କରିଦିଏ। ବେଦନା ଆମକୁ ଜଣାଇଥାଏ ଯେ ପ୍ରେମ ମାନେ କେବଳ ଆନନ୍ଦ ନୁହେଁ, ସହନଶୀଳତା ଓ ଧୈର୍ଯ୍ୟର ପରୀକ୍ଷା ମଧ୍ୟ। ପ୍ରେମ ହେଉଛି ଜୀବନର ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ରଙ୍ଗ। ଏହା ମନୁଷ୍ୟକୁ ମନୁଷ୍ୟ ସହିତ ଯୋଡ଼େ, ଘୃଣାକୁ ହ୍ରାସ କରେ ଓ ସମାଜକୁ ସୁନ୍ଦର କରେ। ପ୍ରେମର ରଙ୍ଗରେ ଯେତେବେଳେ ଜୀବନ ରଙ୍ଗାଇଯାଏ, ସେତେବେଳେ ସାଧାରଣ ଦିନମାନେ ମଧ୍ୟ ପର୍ବ ପରି ଲାଗେ। ସେହିପରି, ପ୍ରେମର ରଙ୍ଗ ହେଉଛି ଅନନ୍ତ, ଅବିନାଶୀ ଓ ଜୀବନଦାୟୀ ଯାହା ଆମର ହୃଦୟକୁ ସଦା ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କରିଥାଏ। ପବିତ୍ର ହୋଲିରେ ପ୍ରେମର ବିଭିନ୍ନ ରଙ୍ଗରେ ରଞ୍ଜିତ କରିବା ପ୍ରିୟ ମଣିଷମାନଙ୍କୁ। ଏପରି ରଙ୍ଗ ବୋଲିବା ଯେଉଁ ରଙ୍ଗ କେବେ ଛାଡିବ ନାହିଁ। ଛାଡିଯାଉଥିବା ରଙ୍ଗ କଣ ରଙ୍ଗ? ବୋଧେ ତାହା ରଙ୍ଗ ହୋଇନପାରେ। ପ୍ରକୃତିର ପ୍ରତ୍ୟେକ ରଙ୍ଗ ନିଜସ୍ୱ ରଙ୍ଗରେ ରଞ୍ଜିତ। ରଙ୍ଗ ଉପରେ କାହାର ଅଧିକାର ଅଛି କି ? ବୋଧେ ନାହିଁ। ଯିଏ ଭାବେ ଏଇ ରଙ୍ଗ ହିଁ ମୋର, ସେ ସସୀମ। ରଙ୍ଗ ତ ଅସୀମ ସରହଦର ତରଙ୍ଗ। କିଏ ବା ଧରିବ ପ୍ରକୃତିର ରଙ୍ଗକୁ। ବିଭିନ୍ନ ରଙ୍ଗ ବିଭିନ୍ନ ଭାବନା ସୃଷ୍ଟି କରେ। ମନ ଭିତରେ ଉଙ୍କି ମାରେ ଅନେକ କଳ୍ପନାଜଳ୍ପନା। କିନ୍ତୁ ପ୍ରେମର ରଙ୍ଗ ଯେମିତି ହେଉ ଚିର ସବୁଜ, ଶାଶ୍ୱତ ଓ ଚିରନ୍ତନ। ପ୍ରେମର ର ବସନ୍ତରାଜ ପରି ମଳୟର ଶିହରଣ ଖେଳେଇ ଦିଏ। ସେଥିପାଇଁ ରାଧା କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଅବିର ଖେଳ ପ୍ରେମର ଋତୁରେ ପାଳନ ହୋଇଥାଏ। ଯେଉଁ ଅବିର ଖେଳରେ ଥାଏ ଅନନ୍ୟ ପରମ୍ପରା ଓ ପବିତ୍ର ଭାବନା। ଆପଣମାନେ ମଧ୍ୟ ସେହି ପ୍ରେମର ରଙ୍ଗ ଶ୍ରଦ୍ଧା ମନରେ ବୋଲି ଦିଅନ୍ତୁ ପରକୁ ଆଉ ଆପଣାର ମାନଙ୍କୁ। ପର ଆପଣାର ହେବେ ଆଉ ଆପଣାର ଆହୁରି ହୃଦୟ ତନ୍ତ୍ରିରେ ବିଣାର ଝଙ୍କାର ସୃଷ୍ଟି କରିବେ।
ମୋହନ ଚରଣ ବିଷି
ଗଡରାମାଲ, କୋକସରା, କଳାହାଣ୍ଡି
ମୋ-୯୭୭୭୪୬୮୮୪୧
