କବିତା: ପକ୍ଷାଘାତ ପୀଡ଼ିତା ବୃଦ୍ଧା

✍🏾 ରଞ୍ଜିତ କୁମାର ସାହୁ

ଜରାଜୀର୍ଣ୍ଣ ଏକ ଅଟ୍ଟାଳିକା ମଧ୍ୟେ,
ଅଚଳ ଏକ ଶରୀରକୁ ନେଇ,
ଜୀବନ ଥାଇକି ମୃତ୍ୟୁର ପଥକୁ,
ଚାହିଁ ରହେ ସେ ରାତି ରାତି ଚେଇଁ ।

କର୍ମରେ କରିଛି ସିଏ ଅବହେଳା-
ଅଥବା ଧର୍ମର ଅବମାନନା ?
କି ଲାଗି ଦେଇଛି ବିଧାତା ସେ ଦଣ୍ଡ,
‘ନର ଶରୀରରେ ମର ଯାତନା’?

ପ୍ରତି ମୁହୁର୍ତ୍ତରେ ଅନ୍ତର୍ମୁଖୀ ହୋଇ,
ନିଜର ଅତୀତ ବିଦାରୁ ଥାଏ,
ମିଛ ମାୟା ଭରା ସଂସାର ବନ୍ଧନ,
ନିଜ ହୃଦୟରୁ ଫୋଫାଡ଼ି ଯାଏ I

ସେହି ପରେ ଢ଼ଳେ ପ୍ରତିଦିନ ସଞ୍ଜ-
ଅପରିବର୍ତ୍ତିତ ତା’ ପରିସ୍ଥିତି;
ଫରକ କରେନା ସ୍ୱର୍ଗ କି ନର୍କର,
‘ଅବସ୍ଥିତି ଅବା ଅନୁପସ୍ଥିତି ‘!

ବ୍ୟାଧି ବାର୍ଦ୍ଧକ୍ୟରେ ସରେ କି ଜୀବନ?
ଯୌବନର ଗଲେ ଫଗୁଣ ସରି?
ବୁଦ୍ଧତ୍ୱର ପଥ କେଉଁଠି ଆରମ୍ଭ?
ଜନ୍ମ ଚକ୍ରରୁ ପାରିବ କି ତରି?

ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ଆମେରିକା
OdiaBarta
Sunil Kumar Dhangadamajhi

𝐸𝑑𝑖𝑡𝑜𝑟, 𝑂𝑑𝑖𝑎𝐵𝑎𝑟𝑡𝑎.𝑖𝑛

http://odiabarta.in
error: You are not allowed to copy this content. Thank you.