ମହାପ୍ରଭୁ ଶ୍ରୀଜଗନ୍ନାଥ ନିଜେ ମହାବୀର ହନୁମାନଙ୍କୁ ପୁରୀ ଧାମର ରକ୍ଷକ ଭାବେ ନିଯୁକ୍ତ କରିଥିଲେ।
ହନୁମାନଙ୍କୁ ଏହି ଦାୟିତ୍ୱ ଦିଆଯାଇଥିଲା ଯେ, ସେ ସମୁଦ୍ରର ଗର୍ଜନ ଓ ବିରାଟ ଢେଉରୁ ଶ୍ରୀମନ୍ଦିରକୁ ସୁରକ୍ଷିତ ରଖିବେ।
ଥରେ ସମୁଦ୍ରର ଦେବତା ବରୁଣ ଦେବ ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କ ଦର୍ଶନ ପାଇଁ ଶ୍ରୀମନ୍ଦିର ମଧ୍ୟକୁ ପ୍ରବେଶ କରିବାକୁ ଚାହିଁଲେ।
କିନ୍ତୁ ସମୁଦ୍ରର ବିଶାଳ ଜଳରାଶି ମନ୍ଦିର ମଧ୍ୟକୁ ପଶିଆସିବାରୁ ସେହି ସମୟରେ ପୁରୀ ସହରର ବହୁତ କ୍ଷତି ହୋଇଥିଲା।
ଠିକ୍ ସେହି ସମୟରେ ହନୁମାନ ପୁରୀରେ ଉପସ୍ଥିତ ନଥିଲେ।
ସେ ପ୍ରଭୁ ଶ୍ରୀରାମଙ୍କ ପ୍ରତି ଥିବା ତାଙ୍କର ଅତୁଟ ଭକ୍ତି ଯୋଗୁଁ କାହାକୁ କିଛି ନ ଜଣାଇ ଅଯୋଧ୍ୟା ଚାଲିଯାଇଥିଲେ।
ଯେତେବେଳେ ମହାପ୍ରଭୁ ଶ୍ରୀ ଜଗନ୍ନାଥ ଏହା ଜାଣିବାକୁ ପାଇଲେ, ସେ ହନୁମାନଙ୍କୁ ନିଜ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ମନେ ପକାଇଦେବା ପାଇଁ ଏକ ଅଦ୍ଭୁତ ଲୀଳା କଲେ।
ମହାପ୍ରଭୁ ହନୁମାନଙ୍କୁ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ବେଢ଼ି (ଜଞ୍ଜିର) ରେ ବାନ୍ଧି ସମୁଦ୍ର କୂଳରେ ସବୁଦିନ ପାଇଁ ଅବସ୍ଥାପିତ କରିଦେଲେ, ଯେମିତି ସେ ପୁରୀ ଧାମ ଛାଡ଼ି ଆଉ କୁଆଡ଼େ ଯାଇପାରିବେ ନାହିଁ।
ସେହି ଦିନଠାରୁ ହନୁମାନ “ବେଢ଼ି ହନୁମାନ” ନାମରେ ପରିଚିତ ହେଲେ। ବିଶ୍ୱାସ କରାଯାଏ ଯେ ଆଜି ବି ବେଢ଼ି ହନୁମାନ ପୁରୀକୁ ସମସ୍ତ ସାମୁଦ୍ରିକ ଝଡ଼ ଓ ପ୍ରାକୃତିକ ବିପର୍ଯ୍ୟୟରୁ ସୁରକ୍ଷା ଦେଉଛନ୍ତି।
ବେଢ଼ି ହନୁମାନ ମନ୍ଦିରଟି ପୁରୀର ଚକ୍ରତୀର୍ଥ ରୋଡରେ ସମୁଦ୍ର ନିକଟରେ ଅବସ୍ଥିତ। ଏଠାରେ ହନୁମାନଙ୍କର ଏକ ସୁନ୍ଦର ଦୁଇ ହାତ ବିଶିଷ୍ଟ ମୂର୍ତ୍ତି ଅଛି, ଯାହାଙ୍କ ଗୋଡ଼ ଓ ହାତରେ ବେଢ଼ି (ଜଞ୍ଜିର) ରହିଛି।
ମନ୍ଦିର ବାହାର ପାର୍ଶ୍ୱରେ ମା’ ଅଞ୍ଜନାଙ୍କ କୋଳରେ ଶିଶୁ ହନୁମାନଙ୍କର ଏକ ସୁନ୍ଦର ଦୃଶ୍ୟ ଏବଂ ପ୍ରଭୁ ଶ୍ରୀ ଗଣେଶଙ୍କ ମୂର୍ତ୍ତି ମଧ୍ୟ ଦେଖିବାକୁ ମିଳେ।
ଏହି କାହାଣୀ ମହାପ୍ରଭୁ ଜଗନ୍ନାଥ ଏବଂ ତାଙ୍କର ପରମ ଭକ୍ତ ହନୁମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ଏକ ଅତୁଟ ଓ ପବିତ୍ର ସମ୍ପର୍କର ପ୍ରତୀକ।
